Last Stop İnceleme: Dizi Film Gibi Oyun Yapmışlar! | Biokadar
Ne Kadar İçerik Biokadar Eğlence

Last Stop İnceleme: Dizi Film Gibi Oyun Yapmışlar!

Okuma Süresi: 4 Dakika Üç Perspektif Oyun, denetimleri de öğrenebileceğiniz teaser tadında kısa bir kovalamaca sahnesi ile açılıyor. Sonrasında, her biri altı …

0 34

Üç Perspektif

Oyun, denetimleri de öğrenebileceğiniz teaser tadında kısa bir kovalamaca sahnesi ile açılıyor. Sonrasında, her biri altı kısımdan oluşan üç başka kıssa ile devam ediyor. Bir de tüm kurguyu toplayan son bir kısım daha var. Öyküleri her kısım için istediğiniz sırayla oynayabiliyorsunuz, lakin bir sonraki kısma geçmeden evvel üç kıssayı de tamamlamış olmak gerekiyor. Üç kıssa de Londra’nın tıpkı kısmında geçse de, her birinin çok bir havası var. Oynarken birtakım karakterlerin birden fazla öyküde yer aldığını fark edeceksiniz. Örneğin bir kıssada ana karakter olan bir tabip, başkasında kısaca yer alıyor. Ayrıyeten ana karakterlerin ortada bir birbirlerinin kıssalarının art planında görünmesi de beğenilen bir ayrıntı olmuş. Lakin hiçbiri öbür öykülerde gerçek bir rol üstlenmiyor. Artık birinci öykü ile başlayalım.

Paper Dolls: Paper Dolls sizi, zahmetle geçinen, orta yaşlı bekar bir baba olan ’un yerine koyuyor. İşinden nefret ediyor ancak kızı için elinden geldiğince direniyor. Bir çok daha genç ve sağlıklı bir oyun geliştiricisi olan komşusu Jack ile tuhaf bir müsabaka yaşıyor ve tüm hayatı değişiyor. Büyülü bir durum sonrası, sonraki sabah birbirlerinin vücutlarında uyanıyorlar. İşte burada John ve Jack’e işleri nasıl yürüteceklerini bulmakta yardım etmeye çalışıyoruz. Sonunda bir grup ve hatta bir aile oluyorlar. İlgilerinin büyümesi, ikisini de çok enteresan biçimlerde değiştiriyor. Bizce bu katiyetle en kapsamlı öykü ve baştan sona en tatmin edici olanı.

Stranger Danger: Stranger Danger, metroda oturma sırasına nazaran en sağdaki karakter olan Donna’yı oynamamızı sağlıyor. Çok müdafaacı bir abla ve birtakım sıhhat sıkıntıları olan bir anneyle başa çıkmaya çalışan bu liseli kız, vaktinin birçoklarını arkadaşları Becky ve Vivek ile geçiriyor. Bir gece, Vivek’in babasının balık dükkânının karşısındaki caddede yaşayan bir yabancıyı takip ettikten sonra buldukları şey bizi içinden nasıl çıkacağımızı bilmediğimiz tehlikeli bir durumda bırakıyor. Paper Dolls’un bilakis, doğaüstü olayların Stranger Danger’da değerli bir bileşen olduğuna dair çok az kuşku var. Karşılaştığımız gizemli yabancı, pek az soruya yanıt verse bile, özel yeteneklerini pek gizlemiyor. Bu öykü aslında en yeterli olmaya adayken ne yazık ki pek çok sorunun karşılıksız kalması ile değişikliğini yitiriyor. Donna için sunulan sonları da pek beğendiğimizi söyleyemeyeceğiz.

Domestic Affairs: Domestic Affairs üç kıssa içinden en çok sevdiğimiz oldu. Üçü ortasında en düzgün kurgulanmış olan da sanırım bu. Sonlara gerçek, olup bitenlerin geri kalanıyla irtibatlı olduğunu rahatlıkla fark ediyorsunuz. Kıssada çoğunlukla masa başında çalışan eski bir bayan asker olan Meena’yı yönetiyoruz. İşi onu hala heyecanlandırıyor fakat özel hayatında ilgisini çekecek bir şey bulmakta zorlanıyor ve daha fazlasını arıyor. Öyküye ismini veren de işte bu durum. Meena, görüntü oyunlarında nadiren karşılaştığımız çeşitten etkileyici bir karakter. Acımasız, istediğini elde etmek için neredeyse herkesi satmaya istekli. Çocuğuyla bağ kurmakta zorlanıyor, açıkça kocasıyla da problemleri var. Bir görüntü oyunu karakteri olarak sıkça gördüğümüz çeşitten bir karakter değil. Her kısımda ekseriyetle merakla oynadığım birinci kıssanın bu olduğunu da belirtelim.

Üç kıssayı de tamamladıktan sonra, son kısımda olaylar pek de iddia etmediğimiz bir biçimde sonlanmış olsa da açıkcası beğendiğimizi söyleyebiliriz. Buna her şeyin aydınlandığı kısım de denebilir. Sonradan geriye dönüp kıssaları düşündüğünüzde aslında bu sonuca varan küçük ipuçlarının serpiştirildiği fark ediyorsunuz. Biz tümü bir ortaya gelene kadar fark etmedik ancak siz daha dikkatli oynarsanız tahminen benden daha başarılı bir kestirimde bulunabilirsiniz 🙂

Kıssa kusursuz fakat oyun nerede?

Artık gelelim incelemenin başında da bahsettiğimiz tenkide. Açıkçası öyküyü etkilemek için talih sunulmasını isterdik. Bizden sık sık bir diyalog seçimi yapmamız istense de hakikaten bunlardan çok azı manalı. Birkaç nokta hariç oyun size kıssadaki bir şeyi etkileme talihini çok az veriyor ve bu tesirlerin hepsi de çok yüzeysel görünüyor. Hatta bize verildiğini hissettiğimiz en büyük seçim, her kısımda hangi kıyafetleri giyeceğimizdi. Beğenilen bir ayrıntı olmuş lakin yalnızca o kadar.

Diyalog seçimleri yapmadığınız vakit çoğunlukla bir bölgeden başkasına sokaklarda yürüyorsunuz. Fakat  kontrol pek sizdeymiş üzere hissettirmiyor. Bunun dışında oyunla etkileşime girdiğiniz şeyler çok minimal. Karakterinizin kahvesini karıştırmak için analog çubuğu çevirmek. Bir şeyi çalıştırmak için ileri geri iki düğmeye basmak, yemek için bir çubuğu eğmek üzere. Bunlar içinde piyano çaldığımız ve bir karakterin konutunu araştırdığımız kısımlar üzere birkaç tane manalı etkileşimimiz de oluyor elbette. Bilhassa TV’lerinin altında saklanan DVD koleksiyonlarını keşfetmekten eğlenceli olmuş. Lakin sonuç olarak Telltale oyunlarının bile daha fazla oyun mekaniği sunduğunu belirtsek herhalde kâfi olacaktır 🙂

Akılda kalıcı bir tecrübe sunuyor

Last Stop, Londra’nın şahane bir versiyonunu sunuyor. Farklı geçmişlere sahip çeşitli karakterlerle her şey çok gerçekçi duruyor. Karakterler farklı ulusal geçmişlere, cinsel tercihlere, yaşlara ve hatta ekonomik düzeylere sahip. Bu faktörler olağanda hayatın bir modülü olsa da, çoğunlukla oyunlarda göz gerisi edilir. Lakin Last Stop, direkt öyküye tesirleri olmasa da onları oyunun içine yerleştirmiş. Grafikler gerçekçi bir şekilde olmasa da bu ayrıntılar ile oyun yeri hakikaten Londra üzere hissettiriyor.

Karakter dizaynları birebir Telltale oyunlarında ya da Life is Strange’de olduğu üzere daha minimal çizgilerle tabir edilmiş lakin muhakkak onlar kadar plastik oyuncak üzere durmuyor. Cazip karakter modelleri karakterlerini yansıtma konusunda epeyce başarılılar. Birden fazla şeye eklenen küçük detaylarla her şey çok canlı görünüyor. Kullanılan grafik sanat stili nedeniyle art planda yürüyen karakterlerin yüzlerinin olmaması bile beşere batmıyor. Müzik akılda kalıcı cinsten değil, lakin daima olarak yanlışsız tonu tutturuyor ve seslendirmeler de hayli güçlü. Sizi karakterlere bağlamada sahiden tesirli oluyor.

Her ekran sinematik bir kamera açısıyla ayarlanmış ve bunlar ortasındaki geçişlerin çok yeterli olduğuna da ayrıyeten parantez açmak istiyoruz. Örneğin ilerlemek istediğiniz istikamete daha giderken tam aksi kamera açısına geçilse bile bastığınız tuşu bırakmadığınızda istediğiniz tarafta devam ediyorsunuz. Bıraktığınızda ise yeni kamera açısının istikametleri geçerli oluyor. Bu tahlili sabit kamera açısı kullanan tüm stüdyolara acil olarak tavsiye ediyoruz.

Sonuç

Xbox Series S üzerinde incelediğimiz Last Stop, vakit ayırmaya bedel kusursuz bir kıssa anlatıyor. İçinde bir görüntü oyunu üzere hissettiren çok az şey var ve bunların birçok, oyuncuların yapacak çok az şeyi olmasın diye eklenmiş üzere duruyor. En güzel haliyle, daha çok sağlam bir TV dönemi izlemek üzere denebilir. Elbette bu makus bir şey değil. Hakikat beklentilerle girdiğiniz sürece, sevecek çok şey bulacağınızı düşünüyorum. Üstelik daha evvel de belirttiğimiz üzere Türkçe ve Xbox Gamepass ile de büsbütün fiyatsız.

65

Platform: Xbox Series X/S, Xbox One, PS4, PS5, Switch, PC
Yayıncı:  Annapurna Interactive
Geliştirici: Variable State
Cins: 3. Şahıs Macera
Bilgi İçin: https://variablestate.com/projects/laststop

Kaynak:Chip

Doğrudan cihazınızda gerçek zamanlı güncellemeler alın, hemen abone olun.

Yorum Yap

Bu web sitesi, deneyiminizi geliştirmek için çerezler kullanır. Bununla ilgili iyi olduğunuzu kabul edeceğiz, ancak isterseniz dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz. Kabul et. Daha fazla bilgi